ولی............................
تا لبخند به روی لبهاست زندگی باید کرد باید دریچه ی قلب را به سوی شقایق ها و یاس ها گشود تلخ یا شیرین سهل یا دشوار باید زندگی کرد باید شادمانی را به زیر سقفها آورد و عطش عشق و شوق به حیات را در دلها ایجاد کرد.
قانون مهربانی
باید پردهها را کنار زد تا روح لطیف باران را استشمام کرد
باید چشمها را با بهترین عصاره های یاس شست تا جهان را گلگون کرد
باید دلها را با دلنوازترین سرود رهایی آشنا کرد تا دلی در زندان غم اسیر نباشد
باید کلام را شستشو داد تا هیچ دلی رنجیده خاطر نشود
باید انسان بود تا رد پای مهربانی در هر کوی و برزنی به چشم بخورد
و حرف آخر
حرف آخر اینکه باید عشق را تجربه کرد تا جایی برای کینه در دل نباشد
سلام دوستای از گل بهترم
ممنونم که بهم لطف داريد از همه تشکر ميکنم که تو اين چند مدت تنهام نذاشتن و با نظراتون منو خوشحال کردن.
همتون رو دوست دارم 
به اميد موفقيت های بيشتر واسه همه
به ستاره ها نگاه کن که شب را شکسته اند .
بی تو شب من شبی بی ستاره است.
آفتاب را ببين که غول تاريکی از برابرش می گريزد.
بی تو ، روز من آفتاب ندارد.
چمنزار را بنگر لاله را نگاه کن به زمزمه جويبار گوش فرا دار.
بی تو ، دنيای من از چمن و لاله و زمزمه خاليست.
بی تو من هيچم ، نيستم...
اگر می خواهی من بمانم اگر می خواهی نميرم.....
هرگز از پيشم نره!!!
شبي كه بغض عشق تمام وجودم را مي فشرد و از بي همدمي دلم خراب شده بود به آسمان پناه بردم يك دفعه چشمم به ستاره اي افتاد كه جور ديگري به من چشمك زد و احساس كردم مثل بقيه نيست پس او را به خانه ي زخم خورده ي دلم با تمام وجود دعوت كردم و ستاره درخشيد تمام شبم فقط با بودن آن ستاره روشن شد و پس از آن من هر روز آرزوي رسيدن شب را مي كردم به عشق ديدن آن ستاره حتي روزهاي من هم رنگ شب گرفته بودند عاشق شب و متنفر از روز شدم شبي كه مثل هر شب براي ديدن ستاره بي قرار بودم هر چه نشستم نيامد نيمه شب بود و همه ي ستاره ها بودند جز ستاره ي من براي يك دم قلبم ايستاد و از ترس آنكه او را از دست داده باشم چشمهايم را بستم ناگهان صداي رعد و برق مرا به خود آورد چشمهايم را باز كردم با ديدن گريه ي آسمان طاقت نياوردم بغض گلويم را فشرد فرياد زدم دلم شكست گريه كردم شب بعد دوباره رفتم ولي اين بارهم نه از ستاره خبري بود نه گريه ي آسمان فهميدم اشك آن شب آسمان به خاطر رفتن ستاره بود براي هميشه آسمان كه مادر آن ستاره بود چقدر راحت به رفتنش عادت كرد اما من هنوز كه هنوز است شبها براي ديدن ستاره ام همان ستاره ي بي معرفت زير آسمان جلوي نگاه تمسخر آميز ستارگان ديگر به خود براي آمدنش اميد مي دهم و ميدانم هيچ گاه به رفتنش عادت نمي كنم و نگاهم بعد از او به هيچ ستاره اي خيره نمي شود.
سلام
خوبيد دوستای گلم
اميدوارم که همتون خوب باشيد و همه به عشقتون برسيد.
منم ديگه بايد از خدمتتنوم برم نميدونم شايدم برگردم ولی فعلا احتياج دارم که تنها باشم و فکر کنم .
از همتون ممنونم که تو اين مدت تنهام نذاشتيد و با نظراتتون وبلاگم رو خوشکل کرديد.
