دادگــاه عــشــق

نوشته شده توسط در سه شنبه سی ام مرداد 1386 ساعت 12:8 موضوع | لینک ثابت

کلاغ لکه ننگی بود بر دامن آسمان و وصله ناجور بر لباس هستی و صدای ناهموار و ناموزونش خراشی بود بر صورت احساس . با صدايش نه گلی می شکفت و نه لبخندی بر لبی می نشست.

کلاغ خودش را دوست نداشت و بودنش را، کلاغ از کائنات گله داشت.

کلاغ فکر می کرد در دايره قسمت نازيبايی تنها سهم اوست و نظام احسن عبارتی است که هرگز او را شامل نمی شود .

کلاغ غمگينانه گفت: کاش خداوند اين لکه سياه را از هستی می زدود و بالهايش را بست تا ديگر آواز نخواند.

خدا گفت : صدايت ترنمی است که هر گوشی آن را بلد نيست . فرشته ها با صدای تو به وجد می آيند

سياه کوچکم! بخوان! فرشته ها منتظرند.

وکلاغ هيچ نگفت.

خدا گفت: سياه ، چونان مرکب که زيبايی را از آن می نويسند و تو اين چنينی . زيبايی ات را بنويس و اگر تو نباشی، جهان من چيزی کم دارد ، خودت را از آسمانم دريغ نکن .

و کلاغ باز خاموش بود.

 خدا گفت : بخوان ، برای من بخوان ، اين منم که دوستت دارم ؛ سياهی ات را  و خواندنت را .

و کلاغ خواند . اين بار اما عاشقانه ترين آوازش را .

خدا گوش داد و لذت برد و جهان زيبا شد .

نوشته شده توسط مـهـشـیـد در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386 ساعت 21:38 موضوع | لینک ثابت

وقتی تو رفتی ساقه های خاطراتم به تو شکسته شد

وقتی تو رفتی پنجره های قلبم رو به ماتم گشوده شد

وقتی تو رفتی زندگی هم رفت

وقتی زندگی رفت خاطره ها هم به دنبال تو رفتند

و اما اکنون که نيستی

با چه کسی از دلتنگی ام بگويم

با چه کسی از غربت ، غريب جاده ها را طی کنم

اکنون در گوش چه کسی پيوندهای جاويد را زمزمه کنم

ای خوب

همزاد هميشگی گل های بهاری

وقتی تو رفتی شدم برگ آويخته به درخت خزان عمر

بيا و نسيم آسا گذری کن تا به جنبش در آيد تن فرسوده من....

نوشته شده توسط مـهـشـیـد در سه شنبه شانزدهم مرداد 1386 ساعت 13:43 موضوع | لینک ثابت

اينجا که دنيا اسمشه ، غربت نشينی رسمشه

با ما که دل پاکيزه ايم ، گويی هميشه خصمشه

دنيا يه روز خودکشيه ، يه روز پر از دلخوشيه

اما برای ما فقط ، يه تابلو نقاشيه

عشق های بی دست و بی پا ، يخ زده در دست های ما

آی روزگار ما زنده ايم ، نفس نکش به جای ما

آی آدما بسه ديگه ، اين برزخه يا زندگی

مونديم جدا ازهمديگه ، فقط به جرم سادگی

نوشته شده توسط مـهـشـیـد در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 22:42 موضوع | لینک ثابت

پدر

نوشته شده توسط مـهـشـیـد در شنبه ششم مرداد 1386 ساعت 0:21 موضوع | لینک ثابت

ای کاش آييه ای داشتم

تا خلوت انديشه هايم را در آن ببينم

کاش خورشيدی به من می دادی

تا بتوانم از کوچه های تاريک رد شوم

ای کاش می توانستم از سايه هاس اطلسی عکسی در آب بيندازم

کاش می توانستم وجودم را از عشق تو سرشار کنم

ای کاش شب ها در اندوه يک نور فانی نمی شدند

ای کاش آدمک ها ی بدل جايگزين صداقت نمی شدند

نوشته شده توسط مـهـشـیـد در دوشنبه یکم مرداد 1386 ساعت 1:38 موضوع | لینک ثابت