من عشق را از انعکاس مهتاب در حوض مادر بزرگ آموختم

من ایثار را از قلب خورشید در آسمان صحرا آموختم

من زندگی را از امواج طوفانی شب دریا آموختم

من محبت را از قطره های باران بر علفزار آموختم

من صداقت را از یک رنگی ابر های سفید آموختم

من وفا را از کبوتران بر شاخه های خشکیده آموختم

من گذشت زمان را از چشم های منتظر آموختم

من عطش را از چکاوک های خانه همسایه آموختم

من ایمین را از کودکان معصوم آموختم

و من آموختم هر چه را که می خواهم فقط از معبود یکتا بخواهم

لینک مطلب

^{دست من نيست گاهی وقتا روزم آفتابی نميشه}

^{حتی با معجزه عشق آسمون آبی نميشه}

^{دست من نيست گاهی وقتا تلخ و بی حوصله ميشم}

^{بين ما ، بين من و تو ، من خودم فاصله ميشم}

^{يه شبايی باد و بارون ميزنه به برگ و بارم}

^{اون شبا هوای آشتی حتی با خودم ندارم}

^{يه روزايی ابر تيره منو می بره از اينجا}

^{می بره اونور ديروز ، گم ميشم اون دور ِ دورا}

^{ميدونم گاهی بلور قلبتو ميشکنه حرفام}

^{صبر تو به سر رسيده از من و سرگشتگی هام}

^{با گذشت به من نگاه کن ، تو که ميبينی چه تنهام}

^{رو نگردون از من ای خوب ، اگه بدترين دنيام}

^{وقتی که دور ميشم از تو ای هوای مهربونی}

^{غم رو تو چشات ميبينم اما ای کاش که بدونی}

^{من ِ گمشده ، من ِ بد ، با همه سرگشتگی هام}

^{تو رو از هميشه بيشتر ، بيشتر از هميشه ميخوام .}

لینک مطلب

سلام

دوستای گلم

خوبيد مهربون های گل

يه خبر مهم ، خيلی خيلی هم مهمه

فردا سه شنبه تولدمه 13/6

دارم ميشم 20 ساله

ايشالله که 100 ساله بشم

نه 100 کمه 120

ساله شم نه 120سال کمه

ايشالله هميشه زنده باشم

کادو يادتون نره هاااااااااا

منتظر حضور گرم و صميميتون هستم

خيلی خيلی دوستون دارم

موفق باشيد و شاد

اينم کيک تولد ...........

راســـتی.............

لینک مطلب

در آغاز

يكي بود، و فقط آن يكي بود…

در آغاز، يكي بود خوب و دوست داشتني. يكي بود كامل و متعالي. يكي بود بزرگ و لايتناهي. بخشنده مهرباني که گنجينه اي از هدايا براي بخشش با خود داشت؛ و بايد کسي مي بود تا مهربان، بي حساب از رحمت خود بر او ببخشد و از هداياي بي شمارش او را نصيب گرداند.

"گنجي بود پنهان، خواست آشکار شود، پس خلق را بيافريد." و اين داستان خلقت بود.

در ميان مخلوقات، يكي بود كه متفاوت مي نمود. و آن انسان بود كه از همه تشنه تر بود. خدا به فرشتگان گفت: "من چيزي در مورد انسان مي دانم كه شما نمي دانيد." پس خداوند بهترين و ارزشمندترين بر او بخشيد و انسان از روح الهي برخوردار شد.

انسان در آغوش خداوند سر بر سينه او داشت. خداوند عاشق انسان و انسان محبوب خداوند …اما روزي ……

اين داستان تكراري قرنهاست كه سينه به سينه نقل مي شود. اما انسان ارزشمندترين هديه الهي را به باد فراموشي سپرده و در عين سردرگمي و بي پناهي، آغوش امن و گرم خداوند را از ياد برده است.

اما من، تو، و همه ما، بعضي وقت ها، طور ديگر مي شويم … توي دلمون يه سوزش عجيبي احساس مي كنيم. نمي دونيم واسه چي دلتنگيم. توي ذهنمون شعله كوچيكي سوسو ميزنه. شايد… خاطره اي مبهم … از گذشته هاي دور … و شايد هم… ندايي آشنا كه ما را صدا مي زند…

" او آمده … او هم اكنون هم اينجاست… "

لینک مطلب