من از عبور پرنده به سوی دریاها
و از سکوت درختان شب خبر دارم
دوباره موسم ابر است و فصل روییدن
هـوای زندگـی تـازه ای به سـر دارم
اگر چه خاطره ها سایه سار میرفتند
سفر به جنگلی از خویش دورتر دارم
دوباره یاد تو را مثل باغ کودکیم
همیشه در دل فانوس شعله ور دارم
بیا و با دل من صحبتی مفصل کن
اگر چه درد دلی سخت مختصر دارم
تویی که باغ شقایق نشسته در دستت
چگونه دست ز دامان عشق بر دارم
بیا و گوش بده دردهای پنهان را
به ناله های دل من که بی ثمر دارم
هوا هوای بهار است مثل سر پولک
به یاد فصل صداقت دوچشم تر دارم
