دادگــاه عــشــق

رمضان یک فرصت بی نظیر و استثنایی است برای آشتی با خداوند و خویشتن خویش . رمضان یک سفره گسترده و بی ریا و صمیمی است برای همه کسانی که می خواهند غرور و کینه و خود خواهی و سرکشی را دور بریزند و متواضعانه مهمان او باشند . رمضان یک تلنگر است بر شیشه روح ما تا از خواب گران برخیزیم و از لحظه لحظه باقیمانده عمر به نحو احسن استفاده  کنیم . رمضان یک پیمان شفاف و بی نقص است بین ما  بندگان گناهکار و شرمنده با خداوند مهربان و بزرگی که رحیم و توبه پذیر است . رمضان رودخانه ای است روشن و مواج که ما برگ های زرد و شکننده را به دریای رحمت الهی وصل می کند .

رمضان یک نگاه تازه است ، نگاهی که من و شما باید به روز های از دست رفته بیندازیم و کلاهمان را قاضی کنیم و ببینیم در کوله بارمان برای قیامتی که در پیش است چه چیزی اندوخته ایم چند دل شکسته را ترمیم کرده ایم ، چند دست دراز شده به سویمان را به گرمی فشرده ایم . چقدر بر زخم های دیگران مرهم بوده ایم و چند بار خود را در آینه وجدان برانداز کرده ایم .

رمضان یک مهربانی بی کرانه ای است مهربانی پروردگاری که همیشه سایه لطفش بر سر ما گسترده است اما افسوس و هزار افسوس که گاهی او را فراموش می کنیم . رمضان یک دعوت دوباره است دعوتی برای توبه و آشتی و دست کشیدن از گناهان ریز و درشت .

خوب است که به این دعوت الهی صادقانه لبیک بگوییم و زمزمه کنیم :

صد باز گناه و توبه و باز گناه         یک بار هم از توبه شکستن توبه

آری باید به استقبال ماه رمضان برویم و خانه دل را برای پزیرایی از"دوست" آب و جارو کنیم و عاشقانه به او بگوییم :

جز تو دگری جای نگیرد در دل           دل جای تو شد جای کس دیگری نیست

نوشته شده توسط مـهـشـیـد در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386 ساعت 11:50 موضوع | لینک ثابت